Yazar "Ayan, Saliha" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 1 / 1
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe Diyarbakır ili göçer hayvancılık işletmelerinin yapısal, sosyal ve ekonomik özellikleri üzerine bir araştırma(Siirt Üniversitesi, 2022) Ayan, Saliha; Yılmaz, AyhanBu tez araştırmasının araştırma grubunu Diyarbakır ilinde göçer hayvancılık yapan 80 göçer (koçer) yetiştirici oluşturmuştur. Araştırmada göçer ailelerin kışlak olarak kaldıkları yerlere gidilmiş, yaşam tarzları gözlenmiş, hayvancılık faaliyetleri gözlenmiş ve işletmelerde anketler yapılmıştır. Anket soruları katılımcılarla yüz yüze görüşülerek uygulanmıştır. Araştırmada sürü durumuna ilişkin ortalama ve standart hatalar anaç koyun için 560±12.73; koç için 36±0.77, dişi toklu için 140±2.96; erkek toklu için 90±3.06 ve kuzu için 182±4.48 olarak belirlenmiştir. Koyunlarda ikizlik oranı (%), yılda iki kuzulama (%), günlük süt verimi (l), laktasyon süt verimi (l) ve kuzu Pazar ağırlığına (kg) ilişkin yanıtları sırasıyla 3.48±0.43, 1.74±0.24, 1.36±0.06, 210.38±11.02 ve 39.86±0.82 kg olmuştur. Araştırmada katılımcıların yarısı çoban tutmadıklarını, aile işgücünden yararlandıklarını, kışlak olarak Diyarbakır ilini kullandıklarını, yaz başlangıcında, Mayıs-Haziran aylarından itibaren, kuzeye doğru hareket ettiklerini, Kasım ayından itibaren ise Güneye doğru geri dönüş yaptıklarını, göç edilecek yerlerin inceden belirlendiği ve kiralandığını, iklim ve mera durumuna göre yer değiştirme ihtiyacı duyduklarını, çoğunlukla bir araziye sahip olmadıklarını, gittikleri yerlerde dışlandıklarını, kabul edilmediklerini, meraların kullanımında büyük engellerle karşılaştıklarını, mevcut mera uygulamalarının kendilerini kapsamadıklarını belirtmişlerdir. Ayrıca otlatacak alan yetersizliği, alışkanlık ve sıcaklık, yem fiyatlarının pahalı olması, başka iş yapmayı bilmeme, işsizlik, kuraklık, tek geçim kaynağının bu olması, kuraklık gibi nedenleri göç sebepleri arasında ifade edilmiştir. Araştırmada göç nedeniyle yaşanan sıkıntılar genel olarak pazar, eğitim, ulaşım, sağlık, elektrik ve içme suyuna ulaşma olarak ayrılmıştır. Özellikle bir pazarlama biçimine sahip olmadıkları, mandıracılar ve canlı hayvan alıcılarından oluşan bir pazar ağına sahip oldukları, hayvansal ürünlerini değer fiyatta değerlendiremediklerini ifade etmişlerdir. Sonuç olarak Güneydoğu Anadolu Bölgesini kışlak olarak kullanan göçerler hayvancılık faaliyetlerini yürütürken gün geçtikçe daha büyük sorunlarla yüz yüze gelmekte, mevcut üretim sistemleri yok sayılmakta, göçerler yerleşik hayata zorlanmaktadır.