Alayunt, Naci Ömer2024-12-242024-12-2420191300-30701309-6273https://doi.org/10.15237/gida.GD19063https://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/393831https://hdl.handle.net/20.500.12604/4196Propolis, geleneksel tıpta kullanılan fenolik ve flavonoid bileşikler, terpenler ve tokoferol gibi daha birçokbiyoaktif madde içeren bir karışımdır. Üç farklı bölgede Apis Mellifera Caucasica arı türlerinden toplananpropolis örnekleri, Haziran ayında ve 8 ay oda sıcaklığında depolama süreci sonunda Şubat ayında 1,1-difenil2-pikrilhidrazil (DPPH) ve yüksek performanslı sıvı kromatografisi (HPLC) ile antioksidan-oksidanparametre ölçümleri yapılmıştır. B1 vitamini (44.24±5.04 - 64.48±5.12 ?g/g), B2 vitamini (66.13±2.44 -104.42±3.85 ?g/g), A vitamini (3.58±0.09 - 17.44±025 ?g/g), E vitamini (15.88±1.38 - 38.64±2.75 ?g/g),malondialdehit (MDA) (0.381±0.020 - 1.419±0.023 nmol/mL) ve DPPH (95.42±1.22 - 368.22±4.31 mg/L)düzeyleri gözlemlenmiştir. Sonuçlar ortalama±standart sapma ve P <0.05 anlamlılık düzeyi olarak kabuledilmiştir. Yüksek rakımlı bölgelerde elde edilen propolisin, Haziran ayında yapılan analizinde en iyiantioksidan özellik gösterdiği tespit edilmiştir (P <0.05). Raf ömrü, iklim ve çevresel koşullara bağlı olarakpropolis örneklerinde antioksidan düzeylerin değişiklik gösterdiği düşünülmektedir.trinfo:eu-repo/semantics/openAccessTamamlayıcı ve Entegre Tıp,KimyaTıbbiBÖLGESEL FARKLILIK VE DEPOLAMA SÜRESİNİN PROPOLİSİN ANTİOKSİDAN ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE ETKİSİArticle44696997939383110.15237/gida.GD19063